يكجا نشين

آن گه گفت: « وَ الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ» مى گوید ترا سوره فاتحة و قرآن عظیم دادیم، چندانك بر وى منّت نهاد بهمه قرآن كه بوى داد، همچندان بر وى منّت نهاد بسوره فاتحة الكتاب، تنها تعظیم آن را و تفضیل آن بر همه قرآن، ازینجا گفت مصطفى (ص): « فاتحة الكتاب عوض من كلّ القرآن و القرآن كلّه لیس منه عوض.»قول دوم آنست كه سبع مثانى، سبع طول است، الطّول جمع الطّولى كالكبرى و الكبر و هى: البقرة و آل عمران و النساء و المائدة و الانعام و الاعراف...قول سوم آنست كه سبع مثانى همه قرآن است، چنانك جاى دیگر گفت: « كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِیَ»مى گوید ترا هفت سبع مثانى دادیم و آنست قرآن عظیم و همه قرآن، مثانى گفت از بهر آنك دو بار آن را نسخت كردند: یك بار در لوح محفوظ و یك بار در مصاحف، ...قول چهارم آنست كه سبع مثانى معانى قرآن است بر هفت قسم: امر و نهى و تبشیر و انذار و ضرب امثال و تعدید نعم و انباء قرون.قول پنجم بنوبت سوم گوئیم.« وَ الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ»مى گوید قرآن عظیمست، در معنى عظیم و در فضل و ثواب عظیم، فرو آمده از نزدیك خداى عظیم. و در خبر است كه: ... هر كه قرآن داند و آن را حفظ دارد، و آن گه دنیادار را بر خود فضل داند یا اعتقاد كند كه كسى را چیزى دادند به از آنك او را دادند، خوار داشت آنچ عظیمست و عظیم داشت آنچ حقیر و قلیلست، یعنى ك يكجا نشين...

النوبة الثالثة« وَ لَقَدْ آتَیْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِی» الآیة... اللَّه تعالى منّت نهاد بر مصطفى (ص) بهفت كرامت كه با وى كرد، از آن كرامتها كه او را بآن بستایند و بر وى ثنا گویند: اول هدایتست و نصرت: « وَ یَهْدِیَكَ صِراطاً مُسْتَقِیماً، وَ یَنْصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِیزاً». دیگر نبوّتست و رسالت: « وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا». سوم رأفتست ارحمت: « بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ». چهارم بصیرت: «عَلى بَصِیرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِی». پنجم سكینه: « أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِینَتَهُ عَلى رَسُولِهِ». ششم محبّت: « ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى ». هفتم قربت: « ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى». توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود. يكجا نشين...

متن و ترجمه آیات کریم در النوبة الاولى«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.«الر تِلْكَ آیاتُ الْكِتابِ» این حرفها آیتها نامه است، «وَ قُرْآنٍ مُبِینٍ (1)» و قرآنى پیدا كننده، باز نماینده.«رُبَما یَوَدُّ الَّذِینَ كَفَرُوا» اى بسا هنگاما كه دوست بود و آرزو بود ناگرویدگان را، «لَوْ كانُوا مُسْلِمِینَ (2)» اگر مسلمان بودندى. «ذَرْهُمْ» گذار ایشان را، «یَأْكُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا» تا مى خورند و كام مى رانند، «وَ یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ» و دراز دیدن عمر ایشان را مشغول میدارد، «فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (3)» تا آن گه كه آگاه شوند.«وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْیَةٍ» هرگز هلاك نكردیم شهرى را، «إِلَّا وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ (4)» مگر آن يكجا نشين...

بدترین آفت هر اجتماعی آنست که اِشغال جایگاهها متناسب با توانایی اشخاص نباشد!بعض لباسها باندام و قواره کسان دیگری جور در نمی آید؛ یا اندام از لباس کوتاهتر است یا قواره از لباس کوچکتر !در مصحف شریف این جایگاه با واژه امانات ذکر و تصریح شده است و حضرت حق امر (توجه نمایید امر؛ نه توصیه) فرمود که امانات را به اهلش بسپارید ! (ان الله یامرکم ان تؤدوا الامانات الی اهلها)شما در هر کشوری هر نوع اختلال و ناکارآمدی را فقط و فقط زمانی می بینید که مسئولین آن کشور اهلیت لازم را برای تصدی جایگاههایی که دارند؛ ندارند!در اینصورت است که هیچ امیدی به آینده تا زمانی که اهلیت همانند مصحف شریف ؛ مقدس شمرده نشود؛ نباید داشت! و ... خلاصه هر که این بادیه را طی نکند حاتم نیست !در یک اثر قدیم يكجا نشين...

قوله تعالى: یا أَیُهَا الَذِینَ آمَنُوا لا تَكُونُوا كَالَذِینَ كَفَرُوا... هم نواخت است و هم سیاست! هم كرامت و هم اهانت. مؤمنان را كرامت است و كافران را اهانت. دوستان را نواختست و دشمنان را سیاست. میگوید: اى شما كه مؤمنان اید فرمان ما را گردن نهادگان، و دوستى ما را بجان و دل خواهان، چون كافران مباشید، و خوى ایشان مگیرید، و راه ایشان مروید! ایشان بیگانگان اند و شما آشنایان، ایشان راندگان اند و شما خواندگان. ایشان حزب شیطان اند و شیطان را مهمان: أُولئِكَ حِزْبُ الشَیْطانِ أَلا إِنَ حِزْبَ الشَیْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ. شیطان ایشان را مى خواند تا بدوزخ كشد و بكام خود كند، إِنَما یَدْعُوا حِزْبَهُ لِیَكُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَعِیرِ. و شما كه مؤمنان اید حزب خدااید، و خ يكجا نشين...

وَ إِذْ أَخَذَ اللَهُ مِیثاقَ النَبِیِینَ الآیة... (*) در همه قرآن هیچ آیت نیست در بیان فضیلت مصطفى (ص) تمامتر ازین آیت كه وى را خاص است، كس را در آن شركت نه.ربّ العالمین دو عهد گرفت از خلق خویش، و دو پیمان ستد از ایشان: یكى آنكه پیمان ستد از همه خلق بر خدایى و كردگارى خویش. چنان كه گفت: وَ إِذْ أَخَذَ رَبُكَ مِنْ بَنِی آدَمَ الآیة.دیگر آنكه: پیمان ستد از فریشتگان و پیغامبران بر نبوّت محمد (ص) و نصرت دادن وى، چنان كه گفت: وَ إِذْ أَخَذَ اللَهُ مِیثاقَ النَبِیِینَ ... و این غایت تشریف است و كمال تفضیل كه نامش با نام خویش بزرگ كرد، و قدرش با قدر خود برداشت. پیش از وجود محمد (ص) بچندین هزار سال فرمان آمد كه: یا جبرئیل! من دوستى خواهم آفرید، نام وى محمد (ص) , ستوده و ن يكجا نشين...

خزائن اللَّه فى الارض قلوب العارفین، خداى را جلّ جلاله در زمین خزینها است و آن خزینها دلهاى عارفانست و سرّهاى مریدان، و آنكه در آن خزینها درهاست شب افروز و ودیعتهاى گران مایه و بدان آراسته و نگاشته، بعضى بلطایف علم آراسته: دلهاى عالمانست، بعضى بحقایق عقل نگاشته: دلهاى عابدانست، بعضى ببدایع سرّ پرداخته: دلهاى عارفانست. آن گه مهر ربوبیّت بر آن نهاده و در صدف قدم بسته كه: قلوب العباد بین اصبعین من اصابع الرّحمن.اگر كسى گوید: این را چه نشانست؟ گوئیم نشان آنست كه تلألؤ شعاع آن جوهر بر جوارح بنده تابد تا همگى وى با خدمت اللَّه پردازد، بشب قیام كند، بروز روزه دارد، پیوسته دلش با طاعت مى گراید و بخیر مى شتابد و برخصت فرو بیاید. از شبهت پاك بود و از حرام دور، در حلال زاهد و از يكجا نشين...

وَلاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ...و زنهار آنچه را خداوند به [سبب] آن بعضى از شما را بر بعضى [دیگر] برترى داده آرزو مكنید...گر ز چاه جاه خواهى تا بر آیى مردوارچنگ در زنجیر گوهر دار عنبر بار زنبزرگان دین گفتند: كه مرد تا بسر این خطرگاه نرسد، و این مقام فترت باز نگذارد، پیر طریقت نشود، و مرید گرفتن را نشاید. مردى باید كه هزار بار راه گم كرده بود و براه بازآمده، تا كسى را از بیراهى براه بازآرد، كه اوّل راه براه باید، آن گه راه باید. آن كس كه همه بر راه باشد راه داند، امّا راه براه نداند و سرّ زلّت انبیاء و وقوع فترت ایشان اینست، واللَه اعلم و هو قرع باب عظیم طوبى لمن فتح علیه، و هدى الیه. ...هر كه پنداشت كه رنج نابرده بمقصود میرسد مت يكجا نشين...

درك چهارم سعیر است صابیان درین درك باشند، قال اللَّه تعالى: « فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِیرِ».درك پنجم سقر است این سقر جاى مجوس است، قال اللَّه تعالى: «ما سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ» درك ششم جحیم است و الجحیم ما عظم من يكجا نشين...

در سوره دوم مصحف شریف در آیتی آنجا که فرمود : تِلْكَ الرُسُلُ فَضَلْنا بَعْضَهُمْ عَلى بَعْضٍ ... داریم از ادباء و حتی از مفسران منسوب به مذاهب اربعه شما که نقل کرده اند : وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ اشارتست بمصطفى صلّى اللَه علیه و آله و س يكجا نشين...